Wit wonderland in Apeldoorn

Het was wit buiten. Maar je weet nooit of het lang blijft liggen, of niet de sneeuw. Ik heb nog een aantal leuke plaatjes om te delen, leuk om later nog eens op terug te kijken.
Hoewel ik dit bericht half mei schrijf, blik ik nu even terug, ook leuk. De sneeuw viel al op 2 januari, toen ik met de trein naar Den Bosch ging, en het bleef maar doorgaan tot de hele wereld wit was. Met hele wereld bedoel ik natuurlijk Apeldoorn.

Herken je de snuiter? Dit was op 3 januari, credits aan dochterlief. Goed gelukt he?

Bij daglicht, een dag later dus 4 januari, en een verse laag sneeuw later, Olaf.

Jaja, nog meer sneeuw op 5 januari! Fietsen deden we, op eigen risico want de weg was niet bepaald goed begaanbaar. Maar we zijn Hollanders, die draaien de hand niet om voor een beetje sneeuw toch?

Uiteraard had het ook gevroren, dus moesten we krabben. Ik zocht naar hacks, tips en tricks en kwam hier op uit. Een zakje met wat lauw/warm water. Leg je even op de ruim, wrijf je er overheen en hoppa, het krabben gaat als een tierelier. Het was vooral handig omdat ik de rubbers van de autodeur er iets mee kon ontdooien. Want er zat 0,0 beweging in de deur. Hierna dus wel.

Veel wit! De scholen waren in principe wel geopend, maar mocht het lastig worden om er te komen, dan mochten bij hoge uitzondering kinderen thuis blijven. Helaas voor onze kinderen, we hebbenn ze naar school gebracht en gehaald. Uitdagingkje hoor af en toe.